Test Palit 9600GT Sonic 512MB DDR3

Wstęp

Pod koniec ubiegłego roku klasą średnią zawładnęły niepodzielnie karty od ATI/AMD, bazujące na chipie RV670. NVidia, borykająca się wtedy z problemami z produkcją nowych układów z rodziny 8800, nie miała w swojej ofercie nic, co mogłoby skutecznie konkurować z Radeon’em 3850 – kosztujące niewiele mniej GeForce’y 8600GTS były bez porównania słabsze – dlatego już w początkach stycznia zdecydowano się na sprzedaż w Europie 8800GS – układu bazującego na okrojonym G92, który pierwotnie miał trafić tylko na rynek chiński. Nie minęły nawet dwa miesiące, a do sprzedaży wszedł pierwszy układ z serii 9000, nazwany G94 – nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie to, że nie była to najmocniejsza karta z rodziny, ale kolejny „średniak”.

Trochę technikalii

Czym jest nowy G94? Tuż przed premierą można się było spotkać z plotkami, jakoby NV zdecydowała się wprowadzić pewne modyfikacje w konstrukcji jednostek cieniujących, które miały na celu podwyższenie wydajności. Dziś już wiadomo, że jest on wariantem udanego G92, w którym wprowadzono kilka modyfikacji względem rdzenia stosowanego w 8800GTS: jak łatwo się domyśleć, polegały one właściwie na okrojeniu tego układu (przy okazji „pozbyto się” części tranzystorów – w przypadku 8800GS nieużywane sekcje GPU zostały tylko wyłączone), przy zachowaniu wysokich taktowań – nawet jeśli poczyniono jakieś zmiany w shaderach, to nie wpłynęły one znacząco na wydajność.
Co uległo obcięciu? Przede wszystkim ilość jednostek cieniujących - jest ich o połowę mniej niż w przypadku 8800GTS. Również liczba układów teksturujących (TMU) uległa redukcji o połowę – nowe gry wykorzystują je w coraz mniejszym stopniu, przypuszczalnie więc nie wpłynie to jakoś znacząco na wydajność; martwi za to zmniejszona ilość shader’ów, które w przeciwieństwie do TMU są coraz chętniej wykorzystywane przez programistów. Dużym plusem jest zredukowanie liczy tranzystorów o ponad 30% - na pewno wpłynie to na zmniejszenie poboru prądu.

Komentarze [3]